Istnieje pięć podstawowych form piractwa komputerowego i wszystkie z nich są jednakowo niszczące dla producentów oprogramowania i końcowych użytkowników. Wymieniono je poniżej:

Wykonywanie dodatkowych kopii: Ta forma piractwa występuje, gdy np. w obrębie firmy wykonywane są dodatkowe kopie programu do użytku pracowników. Do tej kategorii zalicza się również wymianę dyskietek wśród przyjaciół i współpracowników.
 
Instalacja na twardym dysku: Niektórzy dostawcy sprzętu komputerowego instalują nielegalne kopie oprogramowania na twardych dyskach oferowanych do sprzedaży komputerów chcąc stworzyć bodziec dla klientów do kupienia komputera właśnie od nich.
 
Fałszowanie: Jest to nielegalne powielanie i sprzedaż oprogramowania chronionego przez prawa autorskie, w formie mającej powodować wrażenie legalności produktu. Fałszerze oprogramowania działają wyłącznie dla zysku, zaś pieniądze zawsze trafiaja do zorganizowanych grup przestępczych. Fałszowanie oprogramowania ma miejsce także przy sprzedaży w sklepie lub na ulicy w oczywisty sposób nielegalnych produktów, na przykład zawierających gorsze jakościowo lub pisane ręcznie etykiety i zapakowanych w folię.
 
Piractwo przez BBS: Ta forma piractwa występuje, gdy chronione prawami autorskimi oprogramowanie jest wczytywane przez użytkowników dołączonych poprzez modem do BBS-u. Piractwa komputerowego dokonywanego poprzez BBS, a dotyczącego oprogramowania chronionego przez prawa autorskie, nie należy mylić z korzystaniem z oprogramowania „public domain” lub „shareware”. Shareware jest oprogramowaniem, które może być chronione prawami autorskimi lub nie, lecz wyraźnie proponowanym przez autora do niemal nieograniczonego użycia, w tym kopiowania lub wspólnie z innymi wykorzystywania. Microsoft nie produkuje żadnego oprogramowania typu shareware przeznaczonego do dystrybucji lub używania poprzez BBS. Wszelkie oprogramowanie Microsoft oferowane bez zezwolenia przez BBS należy uważać za nielegalne.
 
Wypożyczanie lub wynajem oprogramowania ma miejsce, gdy program zostaje nielegalnie udostępniony innym użytkownikom, którzy z reguły kopiują taki „wypożyczony” program na swój twardy dysk, a następnie zwracają otrzymaną kopię programu wypożyczającemu. Istnieją trzy rodzaje piractwa polegającego na „wypożyczaniu” oprogramowania: produkt zostaje „wypożyczony” z jednostki handlu detalicznego w celu wykorzystania na domowym lub biurowym komputerze wypożyczającego; produkt zostaje wypożyczony za pośrednictwem „klubu” wysyłkowego; produkt zostaje zainstalowany na komputerach, które zostają z kolei okresowo wypożyczone. Niemniej jednak, w niektórych przypadkach Microsoft może zezwolić danej firmie na wypożyczanie lub wynajmowanie komputerów, na których są zainstalowane produkty firmy Microsoft. W takich przypadkach wymagane jest, aby firma ta, w ramach umowy wynajmu lub dzierżawy, uzyskała zgodę „wypożyczającego” na przestrzeganie warunków umowy licencyjnej dla użytkownika na używanie oprogramowania firmy Microsoft.

Inne:

Sprzedaż wysyłkowa ma miejsce wówczas, gdy nielegalne oprogramowanie zostaje zakupione w następstwie reklamy oprogramowania pirackiego.
 
Szczególny przypadek sprzedaży niezgodnej z licencją ma miejsce wówczas, gdy na poziomie detalicznym prowadzona jest dystrybucja produktów OEM przeznaczonych do sprzedaży wyłącznie z nowym sprzętem komputerowym.
 
Warto także pamiętać, iż według Kodeksu Karnego już samo posiadanie nielegalnej kopii oprogramowania traktowane jest jak paserstwo. 

[ powrót ]